Są takie chwile, kiedy warto zatrzymać się na moment i pomyśleć o tym, co zostawimy po sobie. 10 września w Osadzie Janaszkowo zrobiliśmy to dosłownie – w murach powstającego budynku zamknęliśmy kapsułę czasu. Trudno przewidzieć, jak będzie wyglądał świat za 50 lat. Możemy jednak zostawić przyszłości wiadomość o tym, kim byliśmy, co robiliśmy i w co wierzyliśmy w 2026 roku. Kapsuła czasu została wmurowana w ścianę budynku i będzie mogła zostać otwarta najwcześniej w 2076 roku.
Kapsuła czasu
Pomysł pojawił się spontanicznie. Pan Andrzej, główny wykonawca budowy, tydzień wcześniej powiedział: „To jest ostatni moment, żeby coś wmurować”. Postanowiliśmy więc schować w murach różne skarby.
Do kapsuły trafiły:
- list od serca napisany przez nas do przyjaciół z przyszłości,
- list od naszych Wolontariuszy, przygotowany przez Marzenę,
- pendrive pełen pamiątek: zdjęcia, filmy z cyklu „To i owo w Osadzie Janaszkowo” z naszą inżynier Moniką w roli głównej, a także publikacje takie jak „Skrzydlata generacja” czy „Generacje Niezależności” w plikach PDF oraz pewna niepoważna, filmowa niespodzianka 😄. Ciekawe czy ludzie z przyszłości będą wiedzieli, jak go odtworzyć?
- książka-biografia „Doktor Piotr. Pasje życia Piotra Janaszka” autorstwa Eugenii Dabertowej, opowiadająca historię naszego Patrona,
- pamiątkowa rzeźba autorstwa lokalnego artysty i naszego przyjaciela, Henryka Jankowskiego,
- maskotka Liska Ibiska,
- szczególne kamyki: ten z ul. 3 Maja w Koninie (gdzie 13 lat temu powstały mieszkania treningowe) oraz kamyczek z współpracującego z nami Blues Hostelu,
- nasiona niezapominajki oraz muszelki znad morza z napisem PODAJ DALEJ, przywiezione przez Wolontariuszkę Lenkę,
- drobiazgi dnia codziennego: gazetki fundacyjne, ulotki, aktualny numer „Przeglądu Konińskiego” z artykułem o Fundacji, a także lista obecności wszystkich uczestników tego wydarzenia z ich podpisami, datami urodzenia, a czasami nawet numerami telefonów!
Przesłanie dla przyszłych mieszkańców Osady Janaszkowo
Najważniejszy jest jednak list skierowany do tych, których dziś jeszcze nie znamy.
– Drogi przyjacielu, droga przyjaciółko z przyszłości… Minęło ponad 50 lat. Nie wiem, jaki świat widzisz za oknem, czym podróżujesz, jak się porozumiewasz, jakie choroby potrafisz leczyć i jak daleko zaprowadziła cię technologia. Być może rzeczy, które dla nas w 2026 roku są tylko marzeniem, dla ciebie są już codziennością – to fragment, który przeczytała podczas wydarzenia Zuzanna Janaszek-Maciaszek, prezes Fundacji PODAJ DALEJ.
Kapsuła jest już zamknięta i zamurowana. Może za pół wieku ktoś otworzy ją i ze zdziwieniem odkryje zwyczajne przedmioty. Może jednak przede wszystkim przeczyta zapisane w niej pytania i sprawdzi, czy to, co było dla nas ważne, przetrwało.
